· 

Doelloos joggen #2

Afgelopen zondag was ik weer aan het joggen en kreeg ik weer zin en inspiratie om te schrijven. Het joggen voelt zo fijn voor mij en dit gevoel gun ik iedereen, dus deel ik weer mijn ervaring met je.

 

Al sinds ik een klein meisje was droom(de) ik vaak over dat ik aan het rennen was/ben. Alsmaar aan het rennen en dat gaf in mijn droom een erg fijn en bevrijdend gevoel. Hoe leuk zou het zijn als ik het in het echte leven ook voor elkaar zou krijgen? Nou dat is dus gelukt! Gewoon gaan en niet te veel nadenken, althans niet over het rennen, wel over een heleboel andere dingen.

 

Afgelopen zondag was erg lekker weer, dat maakte het nóg aantrekkelijker om lekker te gaan joggen. Geen lagen kleren aan hoeven trekken, gewoon een shirtje en een legging en het is warm genoeg. Zonnebril op, ook altijd fijn bij het rennen en gaan met die banaan (ok zonder banaan).

 

Deze keer ben ik zonder muziek gaan rennen. Ik moet je eerlijk bekennen dat dit de eerste keer was zonder muziek, en ik moet zeggen dat ik dat echt heel erg fijn vind. Ik heb er over nagedacht waarom ik altijd muziek bij me had, ik kreeg altijd het gevoel dat het dan makkelijker was zodat je je kon focussen op je muziek als het op sommige momenten wat pittig was om te blijven rennen. Maar nu denk ik dat het een soort uitvlucht was om niet de confrontatie aan te gaan met mijn gedachten, en neem van mij aan, het is een gezellige drukte in mijn hoofd! Wie weet ben ik daar nu wel klaar voor. En ik vond het echt heel fijn, mijn hersens en ik waren samen op pad. Hand in hand zijn we doelloos gaan joggen.

 

Wat me opviel is dat je geluiden hoort die je normaal niet zo snel hoort. Ik hoorde heel gezellig allerlei vogels geluid maken, ze waren net zo blij als ik met dit lekkere weer. De wind waaide door het riet wat een fijn en rustgevende ruis gaf. De blaadjes in de bomen dansten op de wind en klapperden tegen elkaar. Ja je leest het al, ik was echt in een ontspannen modus! En toen ik een tunnel doorliep kon ik mijn voetstappen horen galmen. Ik leek wel een olifantje haha.

Ook was het fijn om mijn ademhaling te horen en daar ook op te focussen. Je komt dan letterlijk en figuurlijk in een ritme waardoor alles rustiger word. Ook als de zon niet had geschenen was de zon in mijn hoofd wel gaan schijnen.

 

En ik heb uiteindelijk iets van 50 minuten aaneengesloten gejogd. Een record in mijn leven, dit heb ik nog nooit gedaan. Zo lekker! En ik ben echt trots op mijzelf!

 

Heb jij inmiddels ook een keer doelloos gejogd?

 

Oh weet je wat ik wel stom vind? Er liggen al weer pepernoten in de winkels… welkom winterdepressie! (pepernoten horen bij Sinterklaas, en Sinterklaas is in de winter, en de winter vind ik niet altijd even leuk..) Nee ik doe niet aan winterdepressies maar ik vind wel dat de pepernoten veel te vroeg in de winkels verschijnen. Zo, dat is er uit.

 

 

Liefs Els

Reactie schrijven

Commentaren: 0